Aby rozpocząć drukowanie, musisz przekonwertować swój model na instrukcje maszynowe dla drukarki warstwa po warstwie. Proces nazywa się "cięciem", a służący do tego program to "slicer" (w wolnym tłumaczeniu... "krajalnica"). Zalecamy używanie PrusaSlicera, szczególnie jeśli masz drukarkę Prusa.
Pobierz
PrusaSlicera znajdziesz na naszej stronie ze sterownikami oraz na dedykowanej stronie PrusaSlicera.
Pierwsze użycie
Przy pierwszym uruchomieniu program wyświetli Kreator konfiguracji (Asystent konfiguracji dla komputerów Mac). Tam możesz wybrać drukarkę i filament.
Po zakończeniu konfiguracji możesz spróbować Pierwszy wydruk z PrusaSlicer.
Opublikowaliśmy wiele tekstów opisujących specyficzne funkcje slicera: strona wsparcia dla PrusaSlicera.
Interfejs użytkownika
Ustawienia PrusaSlicera są podzielone na sekcje: Ustawienia druku, Filament i Drukarka, dostępne w zakładkach w lewym górnym rogu. Ustawienia druku określą szczegóły wydruku, takie jak wypełnienie i podpory. W sekcji Filament możesz dostosować ustawienia dla konkretnego używanego filamentu, takie jak temperatury. Zakładka Drukarki to miejsce, w którym znajdziesz ustawienia, które wpływają na funkcjonowanie drukarki, takie jak retrakcja i szczegóły firmware. Możesz przeczytać więcej o interfejsie PrusaSlicer w tym dedykowanym artykule.
Historia PrusaSlicera
Projekt Slic3r narodził się w roku 2011 w społeczności RepRap jako odpowiedź na potrzebę szybko rozwijającej się technologii druku 3D i był prowadzony przezAlessandro Ranellucciego jako slicer o otwartym źródle. Szybko zyskał szerokie grono użytkowników. Gdy Josef Prusa szukał wiodącego oprogramowania dla drukarek Original Prusa, wybór padł właśnie na Slic3ra. Był (i wciąż jest) otwartym i niezwykle potężnym narzędziem.
Jo i Alessandro w 2012 (nagranie z wywiadu)
Jednak, w związku ze wzrostem Prusa Research (bardzo, bardzo szybkim wzrostem...), potrzebowaliśmy bardziej elastycznej formy rozwoju oprogramowania do cięcia.Wymagaliśmy zmian, które miały być dostępne natychmiast, oprócz tego potrzebowaliśmy kolejnych funkcji. Na tym etapie okazało się, że współpraca z rozproszonym zespołem Slic3ra okazała się niemożliwa do utrzymania. Podsumowując, zdecydowaliśmy, że wypuścimy fork oryginalnego projektu.
Slic3r Prusa Edition został wydany w listopadzie 2016 więcej o premierze przeczytasz tutaj. Stworzyliśmy zespół developerów pracujących na pełen etat tylko nad rozwojem Slic3r PE i szybko zaczęliśmy dodawać nowe funkcje. Wszystkie te funkcje skumulowaliśmy w jedno, duże wydanie. Wypuściliśmy je w maju 2019 wraz z odświeżonym interfejsem oraz nową nazwą - PrusaSlicer 2.0.
Dlaczego zmieniliśmy nazwę? Po pierwsze, poprzednia czasami wprowadzała zamieszanie. Zdarzało się nam nie dodać sufiksu “PE” we własnych materiałach, a użytkownicy również dość dowolnie mieszali nazwy Slic3r i Slic3r PE. Nowi użytkownicy mogli przez pomyłkę ściągnąć podstawowego Slic3ra i potem zastanawiać się, dlaczego wygląda inaczej niż na ilustracjach w Podręczniku Druku 3D oraz dlaczego nie jest prekonfigurowany dla ich Prusy. Będąc przy oryginalnym Slic3rze: z każdą aktualizacją, Slic3r PE oddalał się coraz bardziej od jego początkowego kodu. Przepisaliśmy cały kod źródłowy Perl do C++, a w wersji 2.0 pojawiło się tyle zmian, że nowa nazwa była najlepszym wyborem.
Oczywiście wciąż ma otwarte źródło a wszystko znajdziesz na naszym GitHubie. Jesteśmy również dumni, że nasz slicer bazuje naprojekcie autorstwa Alessandro Ranellucciego! Obydwa programy współistnieją i często wymieniają się nowymi funkcjami.